Home Extra's Interviews Joep Schrijvers
De macht van HRM is gebonden aan economische factoren.
“Dit jaar is de beroepsbevolking in Nederland voor het eerst in de geschiedenis afgenomen,” stelt succesauteur Joep Schrijvers. “Het is logisch dat in een dergelijke context HRM zich vragen stelt als ‘Hoe krijgen we de tweede en derde generatie allochtonen aan het werk?’ of ‘Hoe houd ik het personeel aan boord en gemotiveerd?’ Schrijvers is met zijn stelling dat HRM in de stroom van de economische evoluties groeit of krimpt een terechte gast op het congres van de Universiteit van Hasselt, dat de link tussen hard HRM en HRM met een hart wilt leggen.
Anti-divacursus
Voor mensen die wat vertrouwd zijn met de verkoopcijfers van managementboeken is Amsterdammer Joep Schrijvers niet meer of minder dan een succesauteur. Zijn eerste boek uit 2003 ging een kwart miljoen keer over de toonbank en bij zo’n cijfers spreekt men snel over een bestseller. Schrijvers: “De meest gestelde vraag van vrienden en journalisten is dan ook of ik nu schatrijk ben en dat is niet zo. Sinds twee jaar combineer ik het schrijven niet meer met mijn werk en dat kan vooral omdat mijn vriend nog steeds een vaste baan heeft en omdat ik niet enkel schrijf, maar ook lezingen geef, advies verleen en columns schrijf. Als je 900.000 exemplaren van je boek verkoopt, dan ben je misschien wel schatrijk.” Schrijvers is bovenal een realist, die goed weet waar zijn grens ligt en niet gauw naast zijn schoenen zal gaan lopen. “Al moet ik toegeven dat je best wel wat vrienden kunt gebruiken als je een succesvol boek hebt geschreven. Een keer heb ik zelfs meegemaakt dat een dame me na een seminarie vroeg om me aan te raken. Als dat een keer gebeurt, is dat vreemd, maar als dat elke dag honderd keer gebeurt, bestaat de kans zeker dat je naast je schoenen gaat lopen. Maar neen, ik heb mijn anti-divacursus al gevolgd.”
Eenmalige jackpot
Net zo min als Schrijvers zich als een ‘diva’ begon te gedragen, besloot hij ook om het succes van ‘De Rat’ niet uit te melken: “Natuurlijk is de verleiding er wel om een vervolgboek te schrijven, maar dan ben ik niet consequent met mezelf. Ik ben beginnen schrijven om nieuwe onderwerpen te zoeken, niet om mezelf eindeloos te herhalen. Ik aanvaard het feit dat ‘Hoe word ik een rat’ een eenmalige jackpot was en ik zeg ook niet dat ik nooit meer op het onderwerp terug zal komen.”
Voor zijn nieuwe boek over het weer aan het werk krijgen van mensen na een economische en sociale ramp bezocht de auteur Detroit waar hij ondermeer gesprekken had met een dominee, een bedrijfsleider, een kunstenaar en een presidentskandidaat voor de groene partij. Schrijvers: “Al die grote autofabrikanten die hun deuren hebben moeten sluiten, laten in zo’n stad een grote ravage na. Het is uitermate boeiend om na te gaan welke initiatieven men onderneemt om zo’n stad er weer bovenop te krijgen.”
HRM als afgeleide
In het licht van dat soort van evoluties kent Schrijvers het HRM eerder een secundaire rol toe: “Het niet administratieve HRM heeft het voortdurend over mensen gemotiveerd houden, over mensen in team te laten werken, enzovoort, maar wat betekenen die termen en inspanningen nog als een bedrijf alle activiteiten, of een deel ervan, stopzet?” Voor Joep Schrijvers is HRM nuttig en zinvol, maar wordt de rol ervan overschat. Schertsend bestempelt hij de onlangs ontdekte Persoonlijke OntwikkelingsPlannen (of POPpen) als “verkleutering”. “Begrijp me niet verkeerd: HRM is nodig, maar we moeten ook durven erkennen dat Human Resources in de maalstroom van de economische omstandigheden worden meegezogen. Toen de autofabrieken van Ford in de V.S. in 1910 constateerden dat ze jaarlijks 40.000 mensen moesten aanwerven om aan een nood van 10.000 te voldoen , constateerde men dat men iets het aan personeelsbeleid moest doen. Met dit voorbeeld wil ik aantonen dat HRM een afgeleide is van de economische vraagstukken. In die zin hebben de vakbonden in het verleden heel veel HR-vraagstukken opgelost. Vandaag komen we steeds meer Ford-achtige omstandigheden tegen: er zijn demografische vraagstukken, de globalisering, de herstructureringen en dies meer. Dat zijn de sleutelproblemen voor HRM.”
